Duurzaam Heijplaat vraagt om Solide Afspraken en een Goede Loods

Door het verhaal met de loods van Condor, wordt het voor de Heijplaters duidelijk waar ze staan. Al enige tijd terug stuurde één van de bewoners de onderstaande brief in waarin duidelijk wordt verwoord hoe er tegen de laatste ontwikkeling wordt aangekeken.

De ontwikkeling van duurzaam Heijplaat gaat natuurlijk verder dan ons huisje en onze straat. Het gaat het hele gebied aan en gelukkig ben ik er achter gekomen dat er een heleboel mensen zijn die hun tijd en energie steken in de duurzame ontwikkeling van het gebied. Echter, dat duurzame is wel aan de orde maar het heeft nog steeds niet de prioriteit die het verdient. Het heeft niet het niveau dat het nodig heeft om een succesvol project genoemd te kunnen worden. Maar men is er wel met velen mee bezig en dan zou je toch zeggen: dat moet goed komen.

Maar nu komt het volgende geval: wij moeten constateren dat een gedeelte van Heijplaat straks wordt overschaduwd door zijn eigen ontwikkelingen. In eerste instantie was het een Heijse Blick die een schaduw wierp over de gang van zaken tijdens de ontwikkelingen. Letterlijk en figuurlijk werpt de flat een donkere schaduw over een gedeelte van de woningen in het oude dorp en niet iedereen was gelukkig met de komst van de flat. Maar hij staat er. Er wonen nu mensen in en dat zijn fijne Heijplaters, er is een huiskamer in de helft van de plint, voor de bewoners naar verluidt, maar we kunnen verder weinig informatie vinden wat daar te beleven valt buiten dat ik een praatje kan maken met meneer Eneco op de dinsdagmiddag als ik dat zou willen. Maar dat even terzijde, de flat staat er nu eenmaal en eigenlijk zijn de Heijplaters er al aan gewend. Toen domme doordrammerij van de partij die hem daar heeft neergezet, maar kom op, we doen niet moeilijk, we zijn makkelijk in het geven van het voordeel van de twijfel en hebben ook weinig zin om oude koeien uit de sloot te halen. De flat zou bedoeld zijn voor bewoners uit de sloop van het nieuwe dorp, ook dat is anders gelopen natuurlijk en er wonen nu zowaar nieuwe, vers hierheen gelokte bewoners die wel brood zagen in het Heijplaat verhaal voor de toekomst. Straks hebben we er ongeveer 600 nodig, nieuwe bewoners bedoel ik, die met hun komst een goede toekomst van het dorp moeten garanderen.

Zoals ik al stelde, zijn er velen bezig met de ontwikkelingen voor de toekomst, dus dat zal wel goed komen, zou je denken. Niets staat een gestage groei van het dorp in de weg. Onlangs werd er zelfs een tweede samenwerkingsovereenkomst getekend tussen een aantal partijen, en niet zomaar de eerste de besten, over de verdere gezamenlijke ontwikkeling van het gebied. Natuurlijk kan je Heijplaat niet los zien van de omgeving, de containers, de havens de bedrijven enz.

Maar langzaam maar zeker, je zou bijna kunnen zeggen: een duurzame ontwikkeling, zie je wel alles groter, hoger en harder worden. Werden containers vroeger vier hoog gestapeld rond het dorp, waarschijnlijk om nog een beetje zicht te hebben als je hier woont, (heb ik me van de week laten vertellen door een stel authentieke Heijplaters) is tegenwoordig acht hoog stapelen geen probleem. Er is constante druk op geluidscontouren en hinderwet bepalingen en ontwikkelaars rekenen zich rot op roet belasting en geluidsoverlast. Het is gemiereneuk achter de komma van de eerste orde, maar op één of andere manier krijgen ze het altijd kloppend en net binnen de wettelijk vastgestelde waarden. Aan de ingang van Heijplaat zien we langzaam een enclave ontstaan van milieu boeren die allemaal innovatief zijn en werken aan duurzame ontwikkeling om met ons afval om te gaan. Maar het zijn toevallig wel allemaal afval boeren die ’s zomers stuiven en stinken! Dus in onze ogen, en iedereen die naar Heijplaat komt ziet het elke keer weer, verstoppen we Heijplaat langzaam maar zeker achter een vuilverwerking en pakken het in met knappe rekensommen die aantonen dat het allemaal echt wel verantwoord is.

Maar wie let daar nou toch nog op. Een enkele kniesoor in het dorp maar die wordt snel weer gesust of doodgezwegen, want het gaat allemaal zo goed, alles gaat immers in overleg! Vorig jaar en dit jaar was er grote consternatie over de aanleg van een tweede ontsluitingsweg voor de RDM. Ze verwachten daar zoveel succes dat er een weg bij moet. Daarnaast willen ze natuurlijk niet alle verkeer voor de deur van hun mooie kantoren langs de Dokhaven hebben, want  dat is gevaarlijk voor de kinderen die daar op school zitten en het wordt dan gevaarlijk om over te steken als je met de boot naar Rotterdam wilt. Ook zien we al jarenlang de kantoren van de RDM in de steigers staan, en er worden zelfs vergaderingen afgelast omdat bouw en woningtoezicht de locatie zou kunnen afkeuren omdat er scheuren zouden zijn in de constructie van het onderkomen van de bijeenkomst, dus je hoeft niet al te slim te zijn om dan door te hebben dat bij een grote verkeersdruk de gevels nog meer onderhoud nodig hebben en de constructie helemaal gaat scheuren. Ik vraag me af hoe lang ze het vrachtverkeer dan blijven toestaan daar. Maar dat is speculeren, moet ik  hier niet doen, ik kan echter deze gedachtegang niet uit mijn hoofd bannen. Misschien verbeeld ik me maar wat, maar een knappe jongen die mij nog weet te overtuigen dat ik absoluut ongelijk heb en me absoluut geen zorgen hoef te maken.

Maar voor de noden van de RDM moet het dorp regelmatig een behoorlijke knieval maken, want de weg komt er ondanks alle protesten uit het dorp en de stelling name dat het dorp nog steeds eigenlijk niet die weg wil?....we hebben toch overleg en we zijn toch constant bezig met elkaars wensen en passen dan toch alles op elkaars noden aan? Daarom heeft het dorp zg wisselgeld gekregen en mogen we nadenken over de inrichtingen van de bermen. Fair Trade toch? Oh ja. Ze gaan ook een stukje wegbreken en verbinden dan eindelijk het dorp met de wijk “over het spoor” en zo werken we aan de verkeersveiligheid van de mensen die over en weer gaan van het dorp naar de kinderboerderij en het voetbalveld. Verder krijgen we daarmee natuurlijk het duurste hondenpoep van Rotterdam in het dorp! Op zich een hele prestatie!

Wat ik ook zo’n leuke vindt is dat ze de Heijsekade, waar een gedeelte van de weg over komt te lopen, gaan ophogen. Krijgen we ook een soort van dijk bescherming tegen het wassende water, ook goed voor het dorp. Mooie boel, doen ze dat dan ook aan de kant van de Waalhaven? De Heijsekade ophogen zou de veiligheid op het dorp vergroten? “Toe nou havenbedrijf,”denk ik dan, “we zijn niet helemaal achterlijk!!!”

Ik heb ook ooit eens berekeningen gezien hoe ze de weg duurzaam inpassen qua geluid en stof en zo. Daar is dan DCMR weer mee bezig geweest en die spijkeren het helemaal duurzaam dicht! Niemand heeft extra geluidsbelasting en hebben ze dat wel, dan plempen we een geluidswal neer. Uitzicht weg? Ja, je kan niet alles hebben toch? En we werken nu eenmaal fijn samen met elkaar en dus is het ook een beetje geven en nemen hoor en iedereen heeft het beste voor met iedereen!

Nu zet het havenbedrijf er nog een schuurtje bij. Nou ja, schuurtje….zeg maar rustig loods en voeg er maar aan toe: een behoorlijk grote loods en dat schiet bij veel bewoners in het verkeerde keelgat. Het vervelende is dat het juist de pioniers zijn, de nieuwe bewoners die we zo hard nodig hebben op Heijplaat, die het hardst getroffen worden. Nu hebben ze het voordeel dat ze hun woning zo weer kunnen terug verkopen aan de woningbouwcorporatie, want het is allemaal het zg te woon concept, maar je zal je zonnige toekomst hier maar op willen bouwen en in de schaduw gezet worden door een loods. Oh ja, vanuit het dorp mogen we gaan meebepalen hoe hij eruit komt te zien. Het formaat daar kunnen we niet meer aan schaven en ik heb begrepen uit de straatpraat op Heijplaat dat de contracten al getekend zijn met het bedrijf wat zich daar wil vestigen. Ach ja, ontwikkelingen gaan nu eenmaal met vallen en opstaan, maar ik krijg het idee dat het hier het dorp is dat straks duurzaam met alle gebakken peren zit.

Zalig zijn zij die hier blind voor zijn!

Duurzaam willen ontwikkelen is leuk, maar als je dan nu om je heen kijkt op het dorp en je ziet door alle overleggen en convenanten heen dit gebeuren, dan ontkom ik niet aan de gedachte: “Wie zit hier nou te snurken en wie zit hier nou de kluit te belazeren?”  Je moet wel blind zijn wil je niet zien dat de grootste partij binnen die ontwikkelingen zich vooralsnog weinig gelegen laat liggen aan de wensen van een stel dorpsbewoners. Dat zit nog steeds niet in de agenda. Van de People, Planet en Profit gedachte, die overigens in echte duurzaam kringen niet helemaal als de zaligmakende formule meer wordt gezien, is People nog niet helemaal doorgedrongen geloof ik.

Maar, zoals ik al eerder stelde, we werken nu eenmaal samen en dan moet je niet gaan liggen zeiken. Niet de kniesoor uithangen die probeert verder te kijken dan zijn neus lang is.

Het enige wat ik wel goed begrijp, is dat het dorp en de bewoners weer eensgezind ten strijde trekken, sterker nog, het voortouw moeten nemen in de protesten tegen de loods en dat van de kant van de overleggers alles wordt gedaan om te laten zien hoe keihard zij allemaal gewerkt hebben om alles in goede banen te leiden.

Helaas blijkt ook dat ze daarin tekort schieten. Als we een duurzame ontwikkeling tot een succes willen maken, hebben we elkaar keihard nodig. We moeten elkaar schouderklopjes kunnen geven als daar aanleiding toe is, feestjes vieren als het verdiend is maar waar nodig moeten we gaan voor wat echt nodig is, want op het moment dat er een hobbeltje verschijnt op het in onze dromen zo gladde pad, dan blijkt zo'n hobbeltje toch ineens hele grote proporties aan te kunnen nemen.

Als het roer nu ook niet dan maar een klein beetje wordt omgegooid, wordt de koers voor het hele gebied een duurzame droom. Sommige doelen bereik je alleen als je met z’n allen door hebt dat je elkaar nodig hebt, anders blijft het individueel getob en dat maakt elke verder actie in het ontwikkelen van dit gebied tot de duurzaam lachertje.

Het is niet de bedoeling om goedwillende individuen hiermee aan te vallen of te kwetsen, maar ik wil dit toch even kwijt in mijn dagboek over de zoektocht naar duurzaamheid op Heijplaat. Want de loods die ze willen gaan plaatsen heeft ons duidelijk gemaakt dat we een goede loods nodig hebben om hier nog goed garen te kunnen spinnen.