De toekomst is nog een duister verhaal. Wat gaat er gebeuren als de bestuurslaag van de deelgemeente wegvalt? Gaat dan de tijd weer terugkomen van de ambtelijke willekeur? Gaat het stadhuis op de Coolsingel dichter op de ontwikkeling rond Heijplaat zitten of zou Heijplaat dan helemaal aan de goden overgeleverd worden?

De woningbouwcorporatie heeft een strategisch masterplan voor de ontwikkeling van het te slopen gedeelte, maar er moet ook een tweede ontsluitingsweg komen vvor het RDM terrein. Die weg moet door of langs het nieuw te ontwikkelen stuk. De bewoners zijn hier fel op tegen, echter het directeurenoverleg (de grote partijen, o.a. havenbedrijf, woonbron, gemeente) heeft bepaald dat die weg er moet komen om straks de verkeersstroom te kunnen handelen die dagelijks van en naar het RDM terrein moet. Nu is de vraag welke oplossing er gekozen wordt. Gaan we uit van de normale gang van zaken, dan gaat die weg aangelgd worden terwijl er geen geld is, met als gevolg dat er veel risico bestaat dat het gewoon een asvaltbaan wordt, een opplossing van vervoersproblematiek anno 19noach die letterlijk in de ogen van de dorpsbewoners, een streep door de rekening wordt voor de ontwikkeling van een leuk, toonaangevend, adaptief, duurzaam ontwikkeld stukje Heijplaat.

We gaan het afwachten en zien, dat is namelijk alles wat de bewoners van het dorp kunnen doen buiten blijven roepen hoe belangrijk het is om alle aspecten van de herstructurering in het oog te houden en dat is niet op de laatste plaats het belang van de mensen die daar straks gaan wonen. Laten we maar niet spreken over het belang van de mensen die er nu wonen.

Maar wie weet wordt het gebied een toonbeeld van hoe we in de 21ste eeuw om moeten gaan met herstructurering, hergebruik van oude industriële complexen, een toonbeeld hoe bevolking met plezier kan wonen temidden van nijverheid en industrie in buitendijkse gebieden. Wie weet!