Volgens het nieuws van RTL Rijnmond en in de kranten gaat het Havenbedrijf een stukje cultureel erfgoed redden! Het komt over als het HBR de wereld gaat redden! Onzin volgens bewoners van zowel de Quarantaine als van Heijplaat.

Uit de nieuwsberichten:

Het Rotterdamse Havenbedrijf is van plan het Quarantaine terrein te renoveren. Dit rijksmonument ligt naast RDM Rotterdam. Het terrein en zijn gebouwen worden al tientallen jaren gekraakt door kunstenaars.
In totaal steekt het Havenbedrijf 100 miljoen euro in de herontwikkeling van beide terreinen.
Het Quarantaineterrein is een rijksmonument en moet voor iedereen toegankelijk worden om bijvoorbeeld te recreëren en te ontspannen. Daarnaast is het de bedoeling dat kleine en startende bedrijven zich er kunnen vestigen.
Het Quarantaineterrein werd in 1935 in gebruik genomen. Het bestond uit twaalf verschillende gebouwen die waren gerangschikt rondom een sportveld.
Het terrein was oorspronkelijk bedoeld om besmette zeelieden en de mensen waarmee ze in contact waren geweest te behandelen en te isoleren, maar die functie heeft het uiteindelijk nooit gehad.
Wel zijn er vluchtelingen, repatrianten uit Nederlands-Indië en emigranten opgevangen.
De gebouwen worden al decennia lang gekraakt en het Havenbedrijf heeft dat tot nu toe gedoogd. Er wonen en werken 19 voornamelijk kunstenaars.
Als overgangsmaatregel mogen ze nog maximaal tien jaar op het terrein wonen; daarna moeten ze weg zijn.

reactie van de bewoners:  Bewoners van het Quarantaine terrein op Rotterdam-Heijplaat zijn niet blij met de plannen van het Havenbedrijf Rotterdam. Die vindt dat de huidige bewoners het terrein moeten verlaten zodat het voor iedereen toegankelijk wordt.
Op het Quarantaineterrein wonen al tientallen jaren kunstenaars die het terrein hebben gekraakt. Omdat het een rijksmonument is, vindt het Havenbedrijf dat het voor iedereen toegankelijk moet zijn om bijvoorbeeld te recreëren en te ontspannen.
Het Havenbedrijf wil daarom dat de huidige bewoners binnen tien jaar hun biezen pakken, zodat het terrein kan worden veranderd in een recreatieplek en een bedrijventerrein voor kleine en startende ondernemers. In totaal steekt het Havenbedrijf 100 miljoen euro in de herontwikkeling van het gebied, dat bestaat uit het Quarantaineterrein en RDM Rotterdam.

De plannen hebben kwaad bloed gezet bij menig bewoner. Beeldend kunstenaars Maarten van Gent en Louike Duran begrijpen niet dat hun culturele bedrijven moeten wijken. "Wij zijn al 35 jaar de creatieve maakindustrie hier. Er zit hier van alles: een muziekoefenruimte, ateliers, industrieel ontwerp, filmproductie, noem maar op."
Het steekt Duran vooral dat het Havenbedrijf niet in gesprek is gegaan met de bewoners. "Wij hebben inderdaad gekraakt, maar wij zijn het ook die de panden hebben gered van de sloop door te ïnvesteren in de gebouwen.", aldus Duran. "Ga dan eerst met ons in gesprek als gelijkwaardige partner. Ontwikkel samen met ons een plan. Maar dit is heel erg top-down. Er wordt zonder ons een groenplan gemaakt terwijl wij daarvoor een initiatiefplan hebben."

Het Havenbedrijf heeft de negentien bewoners een contract aangeboden waardoor ze nog tien jaar op het Quarantaineterrein kunnen wonen. Daarna moeten ze het terrein hebben verlaten. Als de bewoners voor juli niet tekenen wordt een rechtszaak voorbereid.
Audio: Bewoners Quarantaineterrein boos op Havenbedrijf

http://www.rijnmond.nl/nieuws/27-05-2015/bewoners-quarantaineterrein-boos-op-havenbedrijf

reactie van actieve bewoner Heijplaat:

weer zo'n voorbeeld van vertekend beeld door eenzijdige en stemming makende berichtgeving door getrainde pr medewerkers. Het havenbedrijf snapt nog steeds niet wat integrale ontwikkeling samen met de bewoners betekent. Dat was de afspraak nl 10 jaar geleden: samen het gebied groot Heijplaat ontwikkelen in samenspraak met de bewoners. De Quarantaine hoort daar bij. Lange tijd heeft het hbr niet omgekeken naar het terrein, de groep bewoners heeft gezorgd voor de monumentale status en altijd is iedereen welkom geweest op de Quarantaine. Daarnaast wil het HBR iets creëren wat er al lang is. Ze beginnen daar echter steeds meer op grijs ambtenarenvolk te lijken dat bij voorbeeld in staat is ergens een natuurgebied aan te leggen zonder te kijken wat er op die plek al aanwezig is. Op die manier zijn ze ook in staat om een natuurgebied eerst volkomen te vernietigen omdat een natuurgebied er op papier nu eenmaal anders uitziet dan in het echt. Ik ben dan ook bang dat wat hier gebeurt een schoolvoorbeeld is van de verdwaasdheid en de onwrikbare starheid van de systeemkant van onze maatschappij, regelnevenillusie van de bovenste plank waarin weinig ruimte overblijft voor creativiteit. Daardoor wordt onze wereld alleen maar grijzer en saaier en de veranderingen waar we allemaal zo de mond van vol hebben komen nooit van de grond. Dan zal er een dag komen dat de dienaar van dit systeem er eens een weekend op uit wil en dan alleen maar terecht kan in strak georganiseerde en geregisseerde plekken waar economie in de eerste plaats komt en alleen weggelegd zal zijn voor hen met een dikke beurs. Wij leven nu nog in een wereld waar de paradijsvogels hun ding kunnen doen en met paradijsvogels bedoel ik de straatartiest, de beeldend kunstenaar. Zij zijn nodig om een stukje schoonheid te brengen en een glimlach op de gezichten van de mensen te toveren en om de kinderen te verwonderen. Ik kan me nog de Follydock klik hier op Heijplaat herinneren, georganiseerd door stichting Kunsteiland, de bijdrage van stichting Lawine aan Heijplaat Groen en de duurzame ontwikkeling......, dit alles werd georganiseerd in het kader van de integrale duurzame ontwikkeling van Groot Heijplaat..... en nu worden ze gewoon aan de kant geschoven en afgetekend als ongewenste krakers. Ik wens de bewoners van de Quarantaine veel wijsheid toe en ik hoop dat ze het geduld kunnen op brengen om normaal te blijven doen tegen de nitwits van de systeemwereld die ongetwijfeld vinden dat ze het recht aan hun kant hebben, ook al werken ze tegen alle afspraken in. Zij zijn ook slechts dienaren van ons systeem en hier blijkt eens te meer dat ook zij helaas niet snappen hoe integrale duurzame ontwikkeling waarin bewoners echt participeren, werkt.
10 jaar terug werd iedereen enthousiast omdat het gebied Groot Heijplaat anders ontwikkeld zou worden dan gebruikelijk, veel bewoners hebben ziel en zaligheid gestopt in dit verhaal en helaas komen de meesten van de kouwe kermis thuis.