Veiligheid in de wijk is belangrijk. Een goed gevoel hebben in de omgeving waar we wonen is eigenlijk essentieel voor het woongenot.. Immers, wat is een mooi huis waard als er driehonderd sloten, camera- en beveiligingssystemen  nodig zijn om iedereen buiten te houden?

Onlangs gaf Rotterdam te kennen dat iedere wijk in de stad voldoet aan de veiligheidsnorm. Als we dan op Heijplaat kijken, blijkt die veiligheidsnorm een rekbaar begrip te zijn.

 

Laten we voorop stellen dat Heijplaat een prettige wijk is om te wonen. Het is klein, het is relatief rustig op de havengeluiden na die er dag en nacht te horen zijn, en in het weekend kan je er een kanon afschieten, want dan is er echt niets te beleven. Op een steenworp afstand zijn alle geneugtes van de grote stad voorhanden.

Verder kan je op Heijplaat gewoon veilig over straat, dag en nacht, zonder bang te hoeven zijn beroofd te worden.  

 

Wel is er veel kleine criminaliteit. Er is van tijd tot tijd sprake van ware inbraakgolven. Er komen ook mensen wonen die verder niets met het dorp hebben, dus die zich ook onttrekken aan  gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de leefbaarheid en de veiligheid van de woonomgeving. Het is natuurlijk een wijk waar je lekker anoniem kunt wegduiken op dit moment.

Op het dorp hoopte men dat dat zou veranderen o.a. door een nieuw toewijzingsbeleid voor huurwoningen en een versnelde sloop van het nieuwe dorp. Er wordt echter straks steeds meer te koop aangeboden, zeker in het nieuw te bebouwen stuk, waadoor die selectie mogelijkheid dan weer wegvalt. Buiten dat zijn er de afgelopen tijd weer grote klachten over bepaalde hoekjes in het dorp waar mensen elkaar luidruchtig naar het leven kunnen staan en zelfs geapend met messen enstokken elkaar te lijf gaan. Geen veilig gevoel voor de omwonenden. 

Ook de veiligheid in het grote plaatje, de gevaren de omgeving met zich mee kan dragen, de garantie van het adequaat optreden van hulpdiensten bij grote en kleine voorvallen, staat ter discussie. Bezuinigingen maken aan rijtijden van hulpdiensten langer en de vele veranderingen op Heijplaat zorgen er ook voor dat de tom tom, waar de brandweer of ambulances gebruik van maken, niet altijd de juiste weg wijzen. Natuurlijk buigen zich allerlei knappe koppen over hoe we de bezuinigingen kunnen oplossen door nog meer efficiëntie erin ter stoppen waardoor men steeds weer in staat blijkt te zijn betere de oplossing te vinden. Op papier tenminste. De praktijk wijst vaak uit dat het anders werkt. Onlangs was er een incident op de RDM Campus waarbij vele voertuigen van hulpdiensten uitrukten die zich vervolgens allemaal klemreden op een plek waar ze niet moesten zijn en waar het moeilijk wegkomen was omdat er zich net op dat moment weer eens een vrachtwagen had klemgereden in het dorp. Gelukkig was het een incident van niets, maar dit had heel slecht kunnen uitpakken. Vanuit de bewonersvereniging is er aangedrongen op een onderzoek hoe dit kan. De ontwikkeling van het gebied gaat met zich meebrengen dat er steeds meer mensen zich op het schiereiland bevinden die bij calamiteiten ergens heen moeten. Uit o.a. dit voorval blijkt dat de zorg voor de veiligheid en de bescherming van de bevolking vanuit de daarvoor verantwoordelijke instanties niet echt meegroeit evenredig aan de groei en de ambities van het gebied. Liever de andere kant opkijken en doen alsof de neus bloedt?

Er is een lang geleden een onderzoek toegezegd en u kunt de resultaten lezen zodra er iets bekend is.