Duurzaam

In Rotterdam is bijna iedereen trots op de dynamiek van de stad. Het bruist, het leeft, het gaat met de tijd mee en de stad is gezelliger dan ooit te voren. Was het ooit een stad waar “als je er een overhemp koopt, de mouwen al zijn opgestroopt”, is het nu een stad van terrasjes, galerietjes, theatertjes, evenementen, musea, moderne architectuur en af en toe wordt ook de innovatie genoemd, de ontwikkeling van de duurzame stad, de stad van morgen.
Dat laatste wil Heijplaat.com in dit menu nog eens goed onder het vergrootglas leggen. Heijplaat was in het afgelopen decennium de aangewezen plek om duurzaam te ontwikkelen. Heijplaat zou in 2020 energie neutraal moeten zijn volgens de ambities die gepaard gingen met een financiële injectie in het kader van Klimaat Neutrale Steden, de zg. IKS pot.
Voor Heijplaat was dat de grote kans om het dorp weer op de kaart te krijgen. In de vorige eeuw was de formule Heijplaat/RDM goed. Die twee waren onlosmakelijk aan elkaar verbonden en het gebied heeft een behoorlijke bijdrage geleverd in de succesformule van de stad. De bewoners van het dorp werden ook in de nieuwe ontwikkelingen betrokken en ze werden gevraagd mee te denken en te doen want de nieuwe ontwikkeling moest voor alles een bottom up proces worden, het moets een project zijn van en voor de bewoners. Een aantal bewoners werd enthousiast van deze kans en ze gingen aan de slag. Nu zijn we zo'n 15 jaar verder en het is interessant om te zien hoe in Rotterdam met dit project is omgespronen en hoe het proces verloopt. Er is in dit verhaal een hoofdrol weggelegd voor de Stakeholders - dat zijn de partijen die zich gecommiteerd hebben aan deze opgave -  die met elkaar de verantwoordelijkheid hebben voor het met elkaar maatschappelijk verantwoord herontwikkelen van het stuk Rotterdam tussen de Waal- en de Eemhaven. Een en ander is overeengekomen en vastgelegd in overeenkomsten en afspraken kaders. klik hier (link wordt aan gewerkt)

Maar laten we eerst een kijken wat duurzaam ontwikkelen nu precies inhoud.


Volgens wikipedia:

Duurzame ontwikkeling is ontwikkeling die aansluit op de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun eigen behoeften te voorzien in gevaar te brengen, aldus de definitie van de VN commissie Brundtland uit 1987.
Duurzaamheid gaat over de schaarste van de hulpbronnen waarmee welvaart wordt voortgebracht, zowel nu als in de toekomst. De oppervlakte van de aarde is eindig; grondstoffen kunnen op raken en de opnamecapaciteit van de atmosfeer en onze natuurlijke omgeving kent haar grenzen.
De termen duurzaamheid en duurzaam gebruik komen van oorsprong uit de bosbouw. Later zijn ze ook in de visserij biologie gebruikt. In beide gevallen was de betekenis verwant met begrippen uit de ecologie. Het ging er om de natuur zodanig te beheren dat de natuurlijke structuren en processen niet principieel werden aangetast. Concreet: aan visgronden en bossen mocht niet méér vis of hout worden onttrokken dan er door natuurlijke aanwas vanzelf weer bij zou komen. Het respecteren van deze ‘gebruiksruimte’ betekent dat ook toekomstige generaties er gebruik van kunnen blijven maken. Bij duurzame ontwikkeling is dus sprake van een ideaal evenwicht tussen ecologische-, economische- en sociale belangen. Alle ontwikkelingen die op technologisch, economisch, ecologisch, politiek of sociaal vlak bijdragen aan een gezonde aarde met welvarende bewoners en goed functionerende ecosystemen, zijn duurzaam.

Er is bestaat veel verwarring rond duurzaam ontwikkelen.

Duurzaam is langzaam een begrip geworden bij zowel producenten als bij consumenten. De industrie of producent heeft zich het begrip duurzaam snel eigen gemaakt. Duurzame keurmerken vliegen ons om de oren. De één denkt nog groener dan de ander, maar veel mooie en duurzame verhalen worden vooral gebruikt in het aanprijzen van een product om zo de klanten te paaien. We weten allemaal dat het winnen van de gunst van de klant gepaard gaat met reclame en reclame overdrijft, maakt het mooier, groter en aantrekkelijker en zitten vaak tegen misleiding aan. Duidelijke verhalen van misleiding gaan over de volkswagen en de roet metingen. De verwarring bij de consument over een gezonde kip of het ei. Van de gewone kip gingen we naar de scharrelkip en toen die ook niet meer oké was gingen we naar de vrije uitloopkip met als tegenhanger de plofkip. De wir war is op een gegeven moment zo groot dat de gewone consument door de bomen het bos niet meer ziet.
Een andere verwarrende zaak is dat we tegenwoordig alleen maar kijken naar de opwarming van de aarde: die mag niet verder gaan dan 2 graden celcius. Maar duurzaam ontwikkelen is breder, duurzaam ontwikkelen is verder kijken dan je neus lang is, duurzaam ontwikkelen moet geleerd worden en hoe sneller hoe beter voor onze kleinkinderen.
Toen duurzaam denken ook werd ingevoerd in de wereld van de overheid, bleek daar ineens iedereen het wiel uitgevonden te hebben. De ene gemeente weet het nog beter dan de andere en de duurzame projecten zijn niet van de lucht. Tot overmaat van ramp stortten ook de voormalige energie-nutsbedrijven zich  op de markt van de toekomst, want energiegebruik en duurzaam gaan hand in hand, zelfs Shell wil voorop lopen in de energiewereld van morgen. Dat is begrijpelijk, dat bedrijf wil zijn positie behouden als groot bedrijf, maar de vraag is of zij ook daadwerkelijk begaan zijn met duurzaam ontwikkelen of zijn ze nu gewoon bezig om geld te verdienen no matter what.
Echt besparen doen we echter nog steeds niet met z’n allen. Wel vinden we bv. energiezuinige lampen uit en de techniek zorgt ervoor dat consumptiegoederen steeds energiezuiniger worden, maar we kopen met z'n allen  wel steeds meer en groter. Zo is de energieslurpende-66-cm-niet-te-tillen-beeldbuis van vroeger zo goed als overal vervangen door een 81 cm, 94 cm of nog grotere flatscreen. De flatscreen is op zich zuinigere techniek, dat is goed, maar omdat ze groter zijn gebruiken we per saldo meer energie om naar de tv te kijken. Steeds meer mensen stappen met autorijden over op de hybride, dus deels elctrisch. Hiermee besparen we op uitstoot uit de uitlaat, maar we gebruiken per definittie absoluut niet minder energie. Ook de elctriciteit die gebruikt wordt voor de voortstuwing moet opgewekt worden en daarnaast komt het probleem van de batterijen om de hoek kjken. De ontwikkeling in de techniek gaat gelukkig erg hard en wellicht worden er snel oplossingen gevoden voor nog veel meer problemen, maar de grootste slag moet gemaakt worden door de consument: die moet sonsuminderen.

Uiteindelijke opgaaf

Duurzaam denken of duurzaam doen zijn dus twee heel verschillende dingen. Het blijkt in de praktijk een lastige zoektocht waarin we veel moeten leren. Mensen moeten leren met elkaar anders te denken. Makkelijk gezegd, want in deze opgaaf liggen twee grote uitdagingen verscholen: anders denken en met elkaar denken. Voorlopig kunnen we nog niet tevreden achterover leunen en genieten van onze prestaties op dit vlak.
Daarom is de weg naar duurzame ontwikkelingen op Heijplaat een interessant onderwerp.

Het gebied Groot Heijplaat is overzichtelijk, maar er zijn veel partijen die er belangen hebben. De mogelijkheden zijn eindeloos door de ontwikkeling in techniek en communicatiemiddelen, maar dan rest nog de opgaaf hoe instanties als gemeentelijke overheid, woningbouwcorporaties, het Havenbedrijf Rotterdam, energieleveranciers en anderen het allemaal aan elkaar gaan koppelen zodat het ook in ons aller voordeel gaat werken. Het doel is dat al onze inspanningen op de lange duur niet alleen voordeel opleveren voor consument en producent, maar ook voor de wereld van onze kinderen en kleinkinderen.
Het gaat dus niet om quick wins en het gaat ook niet om mooie berichten op de voorpagina van de krant waar een of andere bestuurder weer iets staat aan te prijzen, of mooie boekjes over "het verhaal van de stad" omdat het wel goed is voor de uitstraling. Het duurzaam ontwikkelen gaat over fundamenteel veranderen van manier van denken, leven en (samen)werken.
Via deze pagina's nemen wij u mee in de wereld van de duurzame ontwikkeling op Heijplaat en omgeving.