Geplaatst februari 2013

Een integrale duurzame ontwikkeling van het dorp en het gebied daar om heen is al heel lang het doel voor veel partijen. Van die partijen hebben de bewoners van het dorp Heijplaat eigenlijk het meeste belang. Vanaf 2004 wordt er door de bewoners intensief meegewerkt aan de herstructurering van Heijplaat. Er is een grote groep mensen die zich in de loop der jaren in meer of mindere mate en op allerlei manieren heeft ingezet voor de duurzame of maatschappelijk verantwoorde herontwikkeling van het dorp en alles er omheen. Ieder binnen die groep had zijn of haar eigen beweegreden om daarmee bezig te zijn, maar primair is het belang van een goede leefomgeving, ook voor onze kinderen en kleinkinderen. Door de komst van een grote loods op het voormalige platen-sorteer terrein van de scheepswerf wordt het voor de inwoners van Heijplaat in één keer heel erg duidelijk dat het de verkeerde kant op gaat met de integrale duurzame ontwikkeling van hun dorp en dat in de praktijk hun inbreng daarin nihil is. Is het omdat op die plek een voorzieningen cluster zou komen? Is het omdat de inwoners van de (ook omstreden) Heijse Blick, die daar heen gelokt zijn met mooie praatjes en wijds uitzicht in eens een giga loods voor de deur krijgen die net zo hoog is als hun woontoren? Of is het wat anders? De bewoners zijn het in elk geval goed zat en protesteren heftig tegen de plannen, ze laten onderzoek doen, protesteren op het stadhuis en spreken in op commissievergaderingen, maar alles ten spijt: de loods is gepland door een hotemetoot en dat ding gaat er komen. Punt uit! Het is al een uitgemaakte zaak.

Onder staand het commentaar van één van de actieve bewoners met een zeer degelijke dossierkennis via een ingezonden stuk.

Duurzaam Heijplaat vraagt om Solide Afspraken en een Goede Loods

De ontwikkeling van duurzaam Heijplaat gaat natuurlijk verder dan ons huisje en ons straatje. Het gaat het hele gebied aan, het gaat de hele stad aan en als het Rotterdam is, dan gaat het de hele wereld aan. Gelukkig ben ik er achter gekomen dat er een heleboel mensen zijn die hun tijd en energie steken in de duurzame ontwikkeling van het gebied. Het duurzame heeft echter nog steeds niet de prioriteit die het verdient in Rotterdam. Het heeft niet het niveau dat het nodig heeft om een succesvol project genoemd te kunnen worden. Omdat iedereen er wel de mond over vol heeft en omdat de Rotterdammers hun reputatie niet lullen maar poetsen op het spel staat, zou je zeggen: dat moet toch goed komen.

Maar Heijplaat wordt straks overschaduwd door zijn eigen ontwikkelingen. In eerste instantie kwam daar een Heijse Blick die met 32 woningen 8 hoog boven het dorp uit toornde. Letterlijk en figuurlijk werpt de flat een donkere schaduw over een gedeelte van de woningen in het oude dorp en niet iedereen was gelukkig met de komst van de flat. Maar hij staat er. Er wonen nu mensen in en dat zijn fijne Heijplaters, er is een huiskamer in de helft van de plint op  de begane vloer, voor de bewoners naar verluidt, maar we kunnen verder weinig informatie vinden wat daar te beleven valt Ik kan op de dinsdagmiddag een praatje maken met meneer Eneco als ik dat zou willen. Die houdt er spreekuur in verband met het streven naar energie neutraliteit van het gebied in 2020. Maar dat even terzijde. De flat staat er nu eenmaal en eigenlijk zijn de Heijplaters er al aan gewend. Het was toen domme doordrammerij van de partij die hem daar heeft neergezet, maar kom op, we doen niet moeilijk! Het dorp is misschien te makkelijk in het geven van het voordeel van de twijfel en ze hebben ook weinig zin om oude koeien uit de sloot te halen. De flat was ook bedoeld voor bewoners uit de sloop van het nieuwe dorp. Ook dat is anders gelopen en er wonen nu zowaar nieuwe, vers hierheen gelokte bewoners die wel brood zagen in een duurzaam Heijplaat. Straks hebben we ongeveer 600 nieuwe bewoners nodig die met hun komst een goede toekomst voor het dorp moeten garanderen.

Zoals ik al stelde, zijn er velen bezig met de ontwikkelingen voor die toekomst, dus niets staat een gestage groei van het dorp in de weg. Onlangs werd er zelfs een tweede samenwerkingsovereenkomst getekend tussen de Gemeente Rotterdam, de deelgemeente Charlois, woningbouwcorporatie Woonbron, Eneco, Stedin en de bewoners van Heijplaat over de verdere gezamenlijke ontwikkeling van het gebied, want je kan Heijplaat niet los zien van de omgeving, containers, havens, bedrijven enz.

Maar langzaam maar zeker, je zou bijna kunnen zeggen: een duurzame ontwikkeling, zie je wel alles groter, hoger en harder worden. Vroeger werden rond het dorp de containers vier hoog gestapeld om nog een beetje zicht te hebben als je hier woont. Tenminste, dat heb ik me laten vertellen door een stel authentieke Heijplaters. Tegenwoordig is acht hoog stapelen de norm. Er is constante druk op vastgestelde geluidscontouren en hinderwet bepalingen. De normen voor Heijplaat zijn al opgerekt. Projectontwikkelaars rekenen zich rot op roet belasting en geluidsoverlast. Het is gemiereneuk achter de komma van de eerste orde, maar op één of andere manier krijgen ze het altijd net kloppend en blijkt de overlast binnen de wettelijk vastgestelde normen.

Aan de ingang van Heijplaat zien we echter langzaam een enclave ontstaan van milieu boeren die allemaal zg. innovatief en milieutechnisch bezig zijn en werken aan duurzame behandeling van ons afval. Maar het zijn wel allemaal afval boeren en afval boeren stuiven en stinken, vooral ’s zomers! Iedereen die naar Heijplaat komt ziet het elke keer weer. Dus in onze ogen verstoppen we Heijplaat langzaam maar zeker achter een vuilnisbelt en verzinnen knappe rekensommen en mooie verhalen die aantonen dat het allemaal echt wel verantwoord is.

Maar wie let daar nou toch nog op. De enkele kniesoor uit het dorp wordt snel weer gesust of doodgezwegen. Het gaat immers goed? WE doen toch alles in overleg? Vorig jaar en dit jaar was er grote consternatie over de aanleg van een tweede ontsluitingsweg voor de RDM. Ze verwachten daar zoveel succes dat er een weg bij moet. Daarnaast willen ze natuurlijk niet alle verkeer voor de deur van hun mooie kantoren langs de Dokhaven hebben, want  dat is gevaarlijk voor de kinderen die daar op school zitten en het wordt dan gevaarlijk om over te steken als je met de boot naar Rotterdam wilt. Ook zien we al jarenlang de kantoren van de RDM in de steigers staan, en er worden zelfs vergaderingen afgelast omdat bouw en woningtoezicht de locatie zou kunnen afkeuren omdat er scheuren zouden zijn in de constructie van de kantoorpanden, dus je hoeft niet al te slim te zijn om dan door te hebben dat bij een grote verkeersdruk de gevels nog meer onderhoud nodig hebben en de constructie helemaal gaat scheuren. Ik vraag me af hoe lang ze daar vrachtverkeer blijven toestaan. Misschien verbeeld ik me maar wat, maar een knappe jongen die mij nog weet te overtuigen dat ik ongelijk heb en me absoluut geen zorgen hoef te maken.

Voor de noden van de RDM moet het dorp regelmatig een behoorlijke knieval maken, want de weg komt er ondanks alle protesten uit het dorp en de stelling name dat het dorp nog steeds eigenlijk niet die weg wil?....Maar wat zeuren ze nou in dat dorp? Er is toch overleg en we zijn toch constant bezig met elkaars wensen en passen dan toch alles op elkaars noden aan? Daarom heeft het dorp zg wisselgeld gekregen en mogen we nadenken over de inrichtingen van de bermen. Fair Trade toch? Oh ja. Ze gaan ook een stukje wegbreken en verbinden dan eindelijk het dorp met de wijk “over het spoor” en zo werken we aan de verkeersveiligheid van de mensen die over en weer gaan van het dorp naar de kinderboerderij en het voetbalveld. Verder krijgen we daarmee natuurlijk het duurste hondenpoep veldje van Rotterdam in het dorp! Op zich een hele prestatie!

Wat ik ook zo’n leuke vindt is dat ze de Heijsekade, waar een gedeelte van de weg over komt te lopen, gaan ophogen. Krijgen we ook een soort van dijk bescherming tegen het wassende water, ook goed voor het dorp. Mooie boel, doen ze dat dan ook aan de kant van de Waalhaven? De Heijsekade ophogen zou de veiligheid op het dorp vergroten? “Toe nou havenbedrijf,”denk ik dan, “we zijn niet helemaal achterlijk!!!”

Ik heb ook ooit eens berekeningen gezien hoe ze de weg duurzaam inpassen qua geluid en stof en zo. Daar is dan DCMR weer mee bezig geweest en die spijkeren het helemaal duurzaam dicht! Niemand heeft extra geluidsbelasting en hebben ze dat wel, dan plempen we een geluidswal neer. Uitzicht weg? Ja, je kan niet alles hebben toch? Omlopen om bij je garage te komen? Oh, eehh, dat passen we later wel aan want we werken nu eenmaal fijn samen met elkaar, dus is het ook een beetje geven en nemen hoor en iedereen heeft het beste voor met iedereen!

Nu zet het havenbedrijf er nog een schuurtje bij. Nou ja, schuurtje….zeg maar rustig loods en voeg er maar aan toe: een behoorlijk grote loods…. en dat schiet bij veel bewoners in het verkeerde keelgat. Het vervelende is dat het juist de pioniers zijn, de nieuwe bewoners die we zo hard nodig hebben op Heijplaat, die het hardst getroffen worden. Nu hebben ze het voordeel dat ze hun woning zo weer terug kunnen verkopen aan de woningbouwcorporatie, want het is allemaal het zg te woon concept, maar je zal je zonnige toekomst hier maar op willen bouwen en in de schaduw gezet worden door een loods. Oh ja, vanuit het dorp mogen we gaan meebepalen hoe hij eruit komt te zien. Het formaat daar kunnen we niet meer aan schaven en ik heb begrepen uit de straat praat op Heijplaat dat de contracten al getekend zijn met het bedrijf dat zich daar wil vestigen. Ach ja, ontwikkelingen gaan nu eenmaal met vallen en opstaan. Maar ik krijg steeds meer het idee dat het dorp hier straks duurzaam met alle gebakken peren blijft zitten.

Zalig zijn zij die hier blind voor zijn!

Duurzaam willen ontwikkelen is leuk, maar als je dan nu om je heen kijkt op het dorp en ik zie ondanks alle overleggen en convenanten dit gebeuren, dan ontkom ik niet aan de gedachte: “Wie zit hier nou te snurken en wie loopt hier nou de kluit te belazeren?” Je moet wel blind zijn wil je niet zien dat de grootste partij binnen de ontwikkelingen zich weinig gelegen laat liggen aan de wensen van een stel dorpsbewoners. Dat zit nog steeds niet in de agenda. Van de People, Planet en Profit gedachte, die overigens in echte duurzaam kringen niet helemaal als de zaligmakende formule meer wordt gezien, is People nog niet helemaal doorgedrongen geloof ik.

Maar, zoals ik al eerder stelde, we werken nu eenmaal samen en dan moet je niet gaan liggen zeiken. Niet de kniesoor uithangen die probeert verder te kijken dan zijn neus lang is.

Het enige wat ik wel goed begrijp, is dat het dorp en de bewoners weer eens een keer eensgezind ten strijde trekken, sterker nog, het voortouw nemen in de protesten tegen de loods. Opvallend is dat de rest van de partners alles doet om te laten zien hoe keihard zij allemaal gewerkt hebben om alles in goede banen te leiden.

Helaas blijkt steeds weer dat ze daarin keer op keer ernstig tekort schieten. Als we een duurzame ontwikkeling tot een succes willen maken, hebben we elkaar keihard nodig. We moeten elkaar schouderklopjes kunnen geven als daar aanleiding toe is, feestjes vieren als het verdiend is maar waar nodig moeten we gaan voor wat echt nodig is, want op het moment dat er een hobbeltje verschijnt op het in onze dromen zo gladde pad naar een glorieuze toekomst, dan blijkt zo'n hobbeltje toch ineens hele grote proporties aan te kunnen nemen.

Als het roer nu niet wordt omgegooid, al is het maar een klein beetje, wordt de koers van de verdere ontwikkeling van het hele gebied een duurzame droom. Sommige doelen bereik je alleen als je met elkaar werkt en naar elkaar luistert, anders blijft het ieder voor zich en God voor ons allen en dat maakt elke verder actie in het ontwikkelen van dit gebied tot de duurzaam lachertje.

Het is niet de bedoeling om goedwillende individuen hiermee aan te vallen of te kwetsen, maar ik wil dit toch even constateren in mijn dagboek over de zoektocht naar duurzaamheid op Heijplaat. Want de loods die ze willen gaan plaatsen heeft ons duidelijk gemaakt dat we een goede loods nodig hebben om hier nog goed garen te kunnen spinnen.