Veiligheid

Veiligheid in de wijk is belangrijk. Een goed gevoel hebben in de omgeving waar we wonen is eigenlijk essentieel voor het woongenot. Immers, wat is een mooi huis waard als er driehonderd sloten, camera- en beveiligingssystemen nodig zijn om iedereen buiten te houden?

Onlangs gaf Rotterdam te kennen dat iedere wijk in de stad voldoet aan de veiligheidsnorm. Als we dan op Heijplaat kijken, blijkt de veiligheidsnorm een rekbaar begrip te zijn.

Heijplaat is een prettige wijk is om te wonen, laten we dat voorop stellen. Het is klein, het is relatief rustig op de havengeluiden na die er dag en nacht te horen zijn, en in het weekend kan je er een kanon afschieten want dan is er echt niets te beleven. Op een steenworp afstand zijn alle geneugtes van de grote stad voorhanden dus je zou kunnen stellen dat al het goede van twee werelden aanwezig zijn.

Je kan op Heijplaat veilig over straat zonder bang te hoeven zijn beroofd te worden. Wel is er kleine criminaliteit. Er is van tijd tot tijd sprake van ware inbraakgolven, alhoewel dat minder werd na de sloop van het na oorlogse dorp. Er komen ook mensen wonen die verder niets met het dorp hebben, dus die zich ook onttrekken aan gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de leefbaarheid en de veiligheid van de woonomgeving. Het is natuurlijk een wijk waar je lekker anoniem kunt wegduiken.

Op het dorp hoopte men dat dat zou veranderen o.a. door een nieuw toewijzingsbeleid voor de sociale huurwoningen en een versnelde sloop van het naoorlogse dorp. Er wordt echter steeds meer te koop aangeboden en het hele nieuwbouw gedeelte zijn koopwoningen, waardoor die selectie mogelijkheid dan weer weg valt. Dan zijn er ook af en toe klachten uit bepaalde hoekjes in het dorp waar mensen elkaar luidruchtig naar het leven kunnen staan en zelfs gewapend met messen en stokken elkaar te lijf gaan. Dat geeft geen veilig gevoel voor de omwonenden. 

Ook de veiligheid in het grote plaatje staat ter discussie. Daarmee wordt bedoeld dat de omgeving en de geïsoleerde ligging gevaren met zich mee kan brengen. Zo is er geen garantie van adequaat optreden van hulpdiensten bij grote en kleine voorvallen. Bezuinigingen maken aanrijtijden van hulpdiensten langer en de vele veranderingen op Heijplaat zorgen er ook voor dat de tom tom, waar de brandweer of ambulances gebruik van maken, niet altijd de juiste weg wijzen. Natuurlijk buigen zich allerlei knappe koppen over hoe we de bezuinigingen kunnen oplossen door nog meer efficiëntie erin ter stoppen en gebruik te maken  van vrijwilligers die bv. kunnen en willen reanimeren. Op die manier is de overheid steeds weer in staat betere de oplossing te vinden. Op papier tenminste. De praktijk wijst nog wel eens uit dat het anders werkt. Onlangs was er een incident op de RDM Campus waarbij vele voertuigen van hulpdiensten uitrukten die zich vervolgens allemaal klemreden op een plek waar ze niet moesten zijn en waar het moeilijk wegkomen was omdat er net op dat moment voor de zoveelste keer een vrachtwagen die verkeerd gereden was de kleine straatjes op het dorp blokkeerde. Gelukkig was het een incident van niets, maar dit had heel slecht kunnen uitpakken.
Vanuit de VWH, de bewonersvereniging op Heijplaat wordt er al heel lang op aangedrongen om een risico inventarisatie te maken en vandaar uit een plan op te stellen wat er moet gebeuren in geval van een ramp of een grote brand. De ontwikkeling van het gebied zorgt er voor dat er steeds meer mensen op het schiereiland zijn die bij calamiteiten ergens heen moeten. Helaas blijkt steeds weer dat de zorg voor de veiligheid en de bescherming van de bewoners en de gebruikers van het schiereiland niet echt evenredig meegroeit met de groei van het gebied. Hier kijkt men liever de andere kant op. Oh ja, er is lang geleden een onderzoek toegezegd.