Duurzaamheid algemeen en Heijplaat

Het is de laatste dag van januari 2021 als dit geschreven wordt. Dit menu gaat over duurzaamheid en duurzaam ontwikkelen op Heijplaat, maar voordat daar iets zinnigs over vermeld kan worden, moet eerst gekeken worden naar wat voor carrousel de wereld in terecht is gekomen.

Tijdens de herstructurering van Heijplaat die in 2005 met veel bombarie werd ingezet, kwam duurzaamheid, duurzaam denken of Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen of -Investeren in de mode. Er was een groeiend bewustzijn dat de mensheid wereldwijd de aarde flink vervuilde en haar grondstoffen in een razend tempo werden opgevreten. Als we zo door zouden gaan kon er wel eens snel een einde komen aan onze manier van leven. Er moest nodig anders worden geproduceerd en geconsumeerd.

Er werd ons echter niet genoeg tijd gegund om dat volledig in te laten inzinken bij een breed publiek. Er was niet genoeg ruimte om gefocust te blijven op die nieuwe maatschappelijk verantwoorde manier van werken en denken, want de kredietcrisis eiste onze aandacht op en toen we langzaam uit dat dal begonnen te klauteren was er ineens de klimaatcrisis die de aandacht opslokte. Wereldwijd werd er geroepen om aandacht voor de wereld van onze kinderen. Eigenlijk sloot het naadloos aan op de noodzaak van duurzaam ontwikkelen en het liet duidelijk zien dat we in de ogen van velen en vooral in de ogen van de jonge mensen bij lange na nog niet genoeg deden om het tij te keren.

Als klap op de vuurpijl kwam er ook nog eens de coronacrisis overheen die in omvang en impact alle voorgaande ellende deed verbleken. Zoals het zich laat aanzien is het ergste leed dat deze crisis veroorzaakt nog niet geleden. Er wordt gevreesd dat de economische gevolgen nog wel eens rampzalig kunnen zijn en dan rijst vanzelf de vraag waarom we ons nog zorgen zouden maken over duurzaamheid op Heijplaat?

Het antwoord is simpel. De ambities rond duurzaam ontwikkelen op Heijplaat zijn blijven liggen als gevolg van het onvermogen om de ambities waar te maken en dat wordt maar al te makkelijk vergeten. Er worden ook geen lessen geleerd van de fouten die gemaakt zijn en hetzelfde apparaat mag nu een poging doen om ons door deze crisis heen te helpen. De vraag die terecht gesteld kan worden is dan ook of de systeemwereld nu wel denkt een deuk in een pakje boter te kunnen slaan, wordt het ineens beter?

We zien gelukkig wel overal initiatieven en innovaties van slimme, weldenkende en ondernemende mensen, maar van de gezamenlijke ambitie van veel partijen om van Heijplaat/RDM een energieneutraal gebied te maken, daar weet niemand meer iets van. Van een consistent beleid vanuit de gemeente, de woningcorporatie of het Havenbedrijf Rotterdam is nog steeds geen sprake.

De conclusie kan dan ook alleen maar zijn dat we met z’n allen op dit gebied nog steeds op een hulpeloze baby lijken. We moeten nog heel veel leren, want we zijn niet gewend om in een (her)ontwikkelingsproces in de basis maatschappelijk verantwoord en integraal te denken en te werken. Maar we zijn hardleers en ontkennen stelselmatig dat we nog veel te leren hebben. Het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en integraal denken binnen nieuwe ontwikkelingen zit simpelweg niet in de vezels van onze instituten, bedrijven, overheden en organisaties die verantwoordelijk zijn voor de inrichting van onze leefomgeving zoals energieleveranciers en woningcorporaties. We moeten nog veel leren en eigenlijk moet onze systeemwereld grondig gereorganiseerd worden willen we ooit een kantelpunt bereiken wat duurzaamheid betreft. Als we naar Heijplaat en de duurzame herstructurering kijken, dan hebben we nog steeds niet geleerd om succesvol samen te werken teneinde dit soort grote vraagstukken succesvol aan te pakken.

Heijplaat heeft wat dat betreft in de herstructurering de boot volledig gemist.   

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

error: Content is protected !!