Profiteert het dorp van de ontwikkeling op het RDM terrein?

Dat is een vraag die veel discussies losmaakt.
“Natuurlijk!” horen we roepen, “zonder RDM was er geen Heijplaat geweest!” en dat klopt. Heijplaat is gebouwd in opdracht van de RDM om een deel van de werknemers te huisvesten.

Maar dat is 100 jaar geleden. De tijden zijn veranderd. De scheepsbouwer en reparateur RDM ging over de kop. Het Havenbedrijf wilde de boel slopen om plaats te maken voor haven gerelateerde activiteiten. Het zijn de inwoners van het dorp geweest die deze plannen hebben weten te verhinderden. Daarom mag ook rustig gesteld worden, dat als de bewoners er niet geweest waren, dan hadden er hier nu containers gestaan en was er helemaal geen RDM Rotterdam geweest.

Na de sluiting van de RDM werf ging het bergafwaarts met Heijplaat. Toen kwam de herstructurering als redding en er gloorde een nieuwe toekomst voor het dorp. Het gebied ging op de schop. Deze herstructurering werd in 2004 daadwerkelijk in gang gezet. Het was de bedoeling om het hele gebied Groot Heijplaat te ontwikkelen met de bestemming wonen, werken en recreëren midden tussen de stadshavens. Het RDM terrein zou gesloopt worden om plaats te maken voor woningen.

Helaas ging die vlieger niet op. Het uitgangspunt was dat met de aanleg van Maasvlakte nr 2 alle containerschuiverij die kant op zou gaan. Dat bleek niet juist. Hierdoor veranderde het oorspronkelijke ambitieuze plan van stadhavens-eerste-versie. Heijplaat zou Heijplaat blijven en voor het RDM terrein moest ook maar een nieuwe bestemming gezocht worden. Waarschijnlijk had men zich ook behoorlijk verkeken op de saneringskosten van een terrein waar 100 jaar op de oude manier scheepsbouw is gepleegd.

Vanaf dat moment nam het Havenbedrijf Rotterdam het voortouw en binnen de geplande herstructurering gingen alle aandacht en middelen naar het RDM terrein. Sindsdien laaien er verwoede discussies op als iemand beweert dat het dorp meelift op de succesvolle ontwikkeling van het RDM terrein. Er zijn mensen die beweren dat het Havenbedrijf als exploitant van het RDM terrein zich gedraagt als het eerste de beste verwende nest dat zich maar al te graag op de borst klopt, alles door een rosse bril bekijkt en daardoor weinig oog heeft voor de hinder die zij veroorzaken voor de bewoners van het dorp. Het RDM terrein is immers een schoolvoorbeeld van duurzaam hergebruik van industrieel cultuur historisch erfgoed waar Heijplaat en de RDM om bekend staan, dus dat is goed. PUNT!

De bewoners van het dorp ervaren echter ook de nadelen van de toenemende overlast van de bedrijven rond het dorp en de constante druk die het Havenbedrijf uitoefent op het leefklimaat op het dorp. Zij beweren een goede buur te willen zijn maar zijn moeilijk of niet in beweging te krijgen als de overlast van geluid of parkeeroverlast door de inwoners van het dorp aangekaart wordt. Verenigingen die voorheen altijd welkom waren op het terrein van de RDM worden zonder problemen na 100 jaar buiten de poort gezet met als reden: geen ruimte meer. Het cultuur historisch erfgoed zit hem dus overduidelijk in stenen en de te verhuren strekkende, vierkante en kubieke meters.

De echte duurzame ontwikkeling van de Rotterdamse haven is eigenlijk ook meer mooie presenties op papier en de bewoners moeten niet zeuren want ze hebben volgens de heren van het Havenbedrijf minimaal overlast van de ontwikkelingen op het RDM Rotterdam terrein, ze profiteren er zelfs van. Ze krijgen immers een mooie verbindingsweg, de waterbus, er is het Dokkaffee, er wordt driftig gebouwd op het voormalige Platensorteerterrein waar een mooie loods verschijnt in plaats van het beloofde voorzieningencluster en er zijn weer activiteiten te zien en te horen in de Heijsehaven en ook rijdt de bus veel vaker. Het havenbedrijf heeft nog geprobeerd RDM Campus als eindbestemming bord op de bus te krijgen, maar dat is niet gelukt. De eindbestemming is nog steeds Heijplaat in de smalle Heijplaatweg, tot grote ergernis van de bewoners van dat smalle straatje. Toen bewoners geprobeerd hebben de bus oover het RDM terrein te laten rijden, verzette het Havenbedrijf zich hevig. De oude panden op het terrein zijn niet ondersteund door heipalen, dus dat zou problemen geven door de trillingen die de zware bussen zouden veroorzaken. Voor het gemak werd er vanuit gegaan dat de huisjes op het oude dorp wel ondersteund worden door heipalen, hetgeen de zoveelste misvatting is voor het dorp van het Havenbedrijf.

Zo zijn er enorme discussie geweest over de aanleg van de ontsluitingsroute voor het RDM west terrein. Het Havenbedrijf wilde per sé dat er in de overleggen en de notulen gesproken werd over een verbindingsweg, want dat benadrukte de verbinding tussen het dorp en het RDM terrein. Een van de problemen was natuurlijk de overlast die veroorzaakt zou gaan worden door de toenemende verkeersdrukte. Een stuk van die ontsluitingsweg loopt via de Arie den Toomweg, langs de garages die daar staan. In het wijkje “over het spoor” werd gevreesd voor geluidsoverlast door het verkeer. Besloten werd om een geluidswal te bouwen die zo lang was als de bebouwing langs de route. Toen werd het probleem dat men een heel eind om moesten lopen om bij de garages te komen. Het Havenbedrijf zegde toe dat er openingen in de geluidsmuur zouden komen zodat ze ook tegemoet kwamen aan die wensen van de bewoners die langs de route woonden. Maar het karwei was al aanbesteed en die doorgang zou later gemaakt worden. Als je nu gaat kijken blijkt dat later nog steeds niet geweest is, want er staat ter plekke een mooie geluidswering, dat is zonder meer een feit, maar een doorgang voor de bewoners is nog steeds niet te vinden.

Natuurlijk is men op het dorp blij met de ontwikkelingen op het RDM terrein, maar zij merken weinig van het “meeliften” en hebben in het Havenbedrijf als buur een grote jongen die genoeg geld en middelen heeft om z’n eigen gang te kunnen gaan en vriendelijk goedemorgen zegt voor de vorm.

Zodra ze de kans zagen zijn ze gestopt met regulier overleggen met de bewoners van het dorp over de verdere ontwikkelingen in het gebied, want die bewoners waren van tijd tot tijd knap lastig als het ging over de leefbaarheid op het dorp.

In de vorige eeuw was de combinatie RDM-Heijplaat een succesformule. Wordt die vastgehouden of laten we die gewoon varen omdat die formule niets toevoegt aan het succesvol hergebruiken van industrieel cultuur historisch erfgoed en maatschappelijk verantwoord ontwikkelen?

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

error: Content is protected !!